Η θεραπεία ζεύγους δεν στοχεύει να «διορθώσει» τους ανθρώπους, αλλά να φωτίσει τον τρόπο που σχετίζονται.
Το ζευγάρι δεν εξετάζεται ως δύο μονάδες, αλλά ως ένα σύστημα που έχει ιστορία, μοτίβα, ανάγκες και δυνατότητες.
Όταν οι σύντροφοι βρουν έναν ασφαλή χώρο να ακουστούν χωρίς κατηγορία και άμυνα, τότε μπορεί να αρχίσει η πραγματική μετακίνηση. Μικρές αλλαγές στη συναισθηματική διαθεσιμότητα και στην επικοινωνία μπορούν να μεταμορφώσουν ολόκληρη τη δυναμική του ζεύγους.
Στη θεραπεία, δεν αναζητούμε το «ποιος έχει δίκιο», αλλά το πώς μπορεί να ξαναχτιστεί η σύνδεση. Εκεί συναντιέται η δυνατότητα για επανέγγυση, κατανόηση και από κοινού πορεία.