Πολλές φορές φοβόμαστε τον πόνο. Τον αποφεύγουμε, σαν να είναι κάτι που πρέπει να περάσει γρήγορα. Κι όμως, ο πόνος είναι συχνά εκεί για να μας αλλάξει.
Όπως στη γέννα, το σώμα πονά για να φέρει ζωή, έτσι και η ψυχή, όταν πονά, γεννά κάτι καινούργιο μέσα μας. Μια νέα κατανόηση, μια δύναμη που δεν γνωρίζαμε πως έχουμε, μια τρυφερότητα που γεννιέται μέσα από τη ρωγμή.
Όταν δεν τρέχουμε να τον αποφύγουμε, αλλά στεκόμαστε εκεί με σεβασμό και παρουσία — ο πόνος μεταμορφώνεται.
Κι αυτό που γεννιέται, είναι ο πιο αληθινός μας εαυτός.